Specters

Το Τhe Eye Altering με χαρά ανακοινώνει την έκθεση Specters, την πρώτη ατομική έκθεση της Νοτιοκορεάτισσας εικαστικού Isul Kim.

Δημιουργώντας κυρίως ελαιογραφίες μεγάλων διαστάσεων αλλά και μικρότερες ακουαρέλες σε καμβά, η Isul Kim μετασχηματίζει τις συμβάσεις της νεκρής φύσης σε ένα πεδίο αντιπαράθεσης. Οι πολυέλαιοι — σύμβολα των ηγεμονικών εσωτερικών διακοσμήσεων, της υαλουργικής δεξιοτεχνίας και του δραματικού φωτός του μπαρόκ — ταλαντεύονται, τρεμοπαίζουν και εξαϋλώνονται. Οι κρυστάλλινες γυαλιστερές επιφάνειες τεμαχίζονται και αναλύονται σαν κλινικά δείγματα. Τα φύλλα των εξωτικών φυτών καταλαμβάνουν και διεκδικούν τη ζωγραφική επιφάνεια. Ο ζωγραφικός χώρος που αρχικά μοιάζει με tableau αντικειμένων μετατρέπεται σε στοχασμό γύρω από την επιβίωση και την αποδόμηση των πολιτισμικών συμβόλων.

Ο πολυέλαιος, που ιστορικά αποτελεί σημείο αναφοράς της ευρωπαϊκής κοινωνικής ιεραρχίας, αποδίδεται με αναλυτικό τρόπο αλλά ήδη φλεγόμενος. Ο φωτισμός μετατρέπεται σε καύση, γίνεται μια αλληγορία της μετάβασης από τη ρητορική του Διαφωτισμού στις ενέργειες της αποκάλυψης και της απογύμνωσης. Σε αντιπαράθεση, η βλάστηση διεκδικεί χώρο για τις δικές της ιστορίες: τα φύλλα μπανανιάς φορτίζονται με τις αποικιακές φαντασιώσεις γύρω από τον εξωτισμό, ενώ η αγαύη συνδέεται με τις οικονομίες της εκμετάλλευσης στις Αμερικές. Οι συνθέσεις της Kim αρνούνται τις απλουστευτικές αντιθέσεις κέντρου και περιφέρειας. Αντίθετα, προτείνουν ένα νέο πεδίο εγγύτητας, όπου τα  κληρονομημένα εμβλήματα συγκρούονται, μεταλλάσσονται και επιμένουν σε μια ασταθή συνύπαρξη.

Μεγαλωμένη στο σταυροδρόμι της κορεατικής και της ιταλικής κουλτούρας, έχοντας σπουδάσει τόσο στο Πανεπιστήμιο Τεχνών Chugye, Σεούλ όσο και στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης, η Kim προσεγγίζει τη ζωγραφική ως τόπο όπου βιογραφία και ιστορία διαθλώνται η μία μέσα στην άλλη. Το βενετσιάνικο γυαλί και το ρωμαϊκό μπαρόκ φως συναντούν τα τροπικά φυτά και τα αμερικανικά παχύφυτα. Το στούντιο μετατρέπεται σε ζώνη επαφής, όπου οι κληρονομιές της αυτοκρατορίας, οι οικονομίες της εμπορευματοποίησης και η αισθητική επιθυμία καθίστανται ορατές—και αμφισβητήσιμες—μέσα στο φορτισμένο πλαίσιο της σύγχρονης ζωγραφικής.